Bernard Gilly

Opis

Bernard Gilly (spotyka się też zapis Gilli) to jedna z barwniejszych postaci warszawskiego Nowego Miasta drugiej połowy XVIII wieku. Miał mierzyć około pięciu łokci polskich, czyli w przybliżeniu 3 metry — wzrost, który dziś przypisuje się gigantyzmowi, prawdopodobnie akromegalii.

W latach 1764–1765 zatrzymał się w kamienicy Jana Feliksa Dulfusa, prezydenta Starej Warszawy, stojącej u zbiegu ulic Freta i Długiej. Za opłatą można było go tam obejrzeć — był typową jarmarczno-salonową „ciekawostką” epoki saskiej i stanisławowskiej, kiedy po Europie krążyły całe trupy pokazujące osoby o niezwykłej fizjonomii.

Po 1765 roku ślad po nim urywa się w warszawskich źródłach; nie zachowały się dokumenty osobiste ani biografia, prawdopodobnie pochodził spoza Rzeczypospolitej. Do dziś pojawia się we wszystkich anegdotycznych opowieściach o kamienicy Dulfusa i XVIII-wiecznej Warszawie jako mieście pełnym kontrastów.

Warto wiedzieć

• Wzrost szacowany na ok. 3 metry (5 łokci polskich).
• Pobyt w kamienicy Dulfusa u zbiegu Freta i Długiej (1764–1765).
• Klasyczna „warszawska ciekawostka” epoki stanisławowskiej.