Kod QR do starowka.plStarowka.pl
Rynek Starego Miasta 2, Warszawa

Rynek Starego Miasta 2 — Kamienica Bornbachowska

Dom na narożniku Rynku Starego Miasta i ulicy Celnej to jedna z najstarszych kamienic przy Rynku. Pierwsza wzmianka o zabudowie parceli sięga 1449 roku, gdy stał tu drewniany dom złotnika Mikołaja Bornbacha. Nazwa Bornbachowska pochodzi od jego rodziny, właścicieli murowanego domu wzniesionego około 1451 roku.

Kamienica na narożniku Rynku Starego Miasta i ulicy Celnej należy do najstarszych domów Rynku. Najstarsza wzmianka o zabudowie tej parceli pochodzi z 1449 roku, gdy stał tu drewniany dom warszawskiego złotnika Mikołaja Bornbacha. Murowaną kamienicę wzniesiono około 1451 roku i od nazwiska rodziny pochodzi jej najbardziej znana nazwa — Bornbachowska.

W 1607 roku dom spłonął podczas wielkiego pożaru Starej Warszawy. Odbudowano go w pierwszej połowie XVII wieku jako czterokondygnacyjną kamienicę z charakterystycznym wykuszem od strony ulicy Celnej.

W XVIII wieku należała do rodziny Winklerów (stąd druga nazwa — Winklerowska), a w latach 1752–1773 użytkowali ją jezuici litewscy, którzy urządzili tu konwikt zwany „Klasztorkiem”. Kamienicę zniszczono w 1944 roku i odbudowano w latach 1951–1953 według projektu Anny Boye-Guerquin. Od 1953 roku mieści się w niej Staromiejski Dom Kultury.

Odsłuchaj

Posłuchaj tego wpisu.

Głos: Nova (PL)

Warto wiedzieć

  • Jedna z najstarszych kamienic Rynku — najstarsza wzmianka z 1449 r.
  • Zachowane gotyckie piwnice z XV i XVI wieku.
  • Dawna tradycja łączyła dom z księdzem Piotrem Skargą (przekaz niepotwierdzony).
  • Od 1953 r. siedziba Staromiejskiego Domu Kultury.
  • Sgraffito na fasadzie autorstwa Hanny i Jacka Żuławskich (1953).

Na co zwrócić uwagę

  • Zwróć uwagę na narożny wykusz od strony ulicy Celnej, portal z czerwonego piaskowca i sgraffito z głową Piotra Skargi.

Źródła