Nazwa kamienicy nie pochodzi od właściciela, lecz od pełnionej funkcji. Wcześniejszy drewniany dom, a następnie murowana kamienica, były siedzibą dziedzicznego wójta Starej Warszawy i sądu ławniczego.
Murowany budynek istniał przed 1505 rokiem. W 1609 roku Rada Miasta wykupiła urząd dziedzicznego wójta; kamienica pozostała własnością miejską do 1811 roku, chociaż sam urząd przeniesiono do ratusza już w 1702 roku.
W latach 1642–1647 przebudowę prowadził królewski architekt Constantino Tencalla, w latach 1693–1695 pracowali tu Benedykt Kawecki i Józef Szymon Bellotti, a w 1771 roku dom nadbudowano do trzech pięter. Odbudowę po 1944 roku, w latach 1952–1953, zaprojektował Jan Bieńkowski; nowe dekoracje fasady stworzyli Krystyna Kozłowska i Grzegorz Wdowicki.
Odsłuchaj
Posłuchaj tego wpisu.
Głos: Nova (PL)
Na co zwrócić uwagę
- Na fasadzie odszukaj alegorie Pokoju i Sprawiedliwości — nawiązanie do sądowej przeszłości domu.