Kliknij miniaturkę, aby otworzyć galerię.
Rynek wytyczono na przełomie XIII i XIV wieku wraz z lokacją Warszawy przez książąt mazowieckich. Przez stulecia był centrum handlowym, sądowym i towarzyskim miasta — stał tu ratusz (rozebrany w 1817 r.), pręgierz i studnia z Syrenką.
W czasie II wojny światowej, zwłaszcza po Powstaniu Warszawskim w 1944 r., Niemcy planowo wysadzili i wypalili niemal wszystkie kamienice. Rynek został odbudowany w latach 1948–1953 na podstawie widoków Canaletta, inwentaryzacji przedwojennych i badań architektonicznych — z przywróceniem wyglądu z XVII i XVIII wieku.
W 1980 r. Stare Miasto wraz z Rynkiem trafiło na listę UNESCO jako wyjątkowy przykład niemal całkowitej rekonstrukcji zabytkowego zespołu urbanistycznego.
Warto wiedzieć
- Rynek został wytyczony ok. 1300 r. wraz z lokacją Warszawy.
- Ratusz stał na środku placu od XV w. do 1817 r.
- Odbudowa 1948–1953 oparta była m.in. na wedutach Canaletta.
- W 1980 r. Stare Miasto wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
- Figura Syrenki w obecnym miejscu stanęła w 1855 r. (autor: Konstanty Hegel).
Na co zwrócić uwagę
- Cztery pierzeje: Dekerta, Barssa, Zakrzewskiego, Kołłątaja — każda ma inny charakter fasad.
- Sgraffita i polichromie odtworzone w latach 50. XX w. na wielu kamienicach.
- Zachowane fragmenty gotyckich murów w piwnicach — widoczne m.in. w Muzeum Warszawy.
- Syrenka Hegla w centrum placu — symbol Warszawy.