ul. Freta 17, WarszawaOpis w przygotowaniu

Freta 17 — narożny dom, sgraffito i kawiarnia słynąca z ponczu

Freta 17 wygląda jak dwa sąsiednie domy, lecz funkcjonuje pod jednym adresem. Rozbudowana narożna fasada, powojenne dekoracje i historia kawiarni, która podawała nieznany wcześniej warszawiakom poncz, tworzą wielowarstwową opowieść.

Najciekawsze w tym miejscu

Kamienicę zbudowano przed 1770 rokiem. Od strony Freta ma pięć osi, a od Świętojerskiej rozciąga się znacznie dłuższa elewacja.

Na początku XIX wieku działała tu kawiarnia Rudolfa Miniego, Szwajcara znanego z ciast i ponczu, który według opracowań był wówczas nowością w Warszawie.

Dawna kawiarnia jest historycznym epizodem adresu; nie należy utożsamiać jej z późniejszą Podkomorzanką

Odsłuchaj

Posłuchaj tego wpisu.

Głos: Nova (PL)

Warto wiedzieć

  • Kamienicę zbudowano przed 1770 rokiem.
  • Jest narożnym domem przy ulicy Świętojerskiej.
  • Źródła różnie podają imię właściciela Dąbrowskiego.
  • Na początku XIX wieku działała tu kawiarnia Rudolfa Miniego.
  • Kamienicę całkowicie zburzono w 1944 roku.
  • Odbudowę przeprowadzono w latach 1950–1954.
  • Sgraffita wykonał zespół kierowany przez Bohdana Urbanowicza.

Na co zwrócić uwagę

  • Długą elewację od strony Świętojerskiej.
  • Pięcioosiową fasadę od ulicy Freta.
  • Powojenne dekoracje sgraffitowe.
  • Wrażenie dwóch domów ukrytych pod jednym adresem.
  • Narożnik, w którym skupiała się dawna działalność handlowa i gastronomiczna.

Źródła